Met de publicatie in het Staatsblad op 10 april 2002 van het schema van controleplan en de daarbij horende tarieven, wordt het wetgevend kader vervolledigd tot toepassing van het Ministerieel Besluit van 29 mei 2001, dat een nieuwe regeling in het leven roept voor de controle op de productie van Italiaanse wijnen met beschermde oorsprong.
Met dit decreet wordt inderdaad een controlesysteem van kracht dat alle producenten en productiefases betreft, van druif tot wijn, en uiteindelijk ook tot fles, waarmee de toepassing van de voorschriften wordt nagegaan waaraan alle gebruikers van de beschermde oorsprongsbenaming zich moeten houden volgens de door de verschillende productielastenboeken vastgelegde normen.
Het plan is onderverdeeld in verschillende hoofdstukken naargelang het voorwerp waarop de controle wordt uitgevoerd: wijnbouwer, wijnmaker en bottelaar, en voorziet in twee nauw met elkaar verbonden en op elkaar afgestemde typologieën.
De eerste behelst de adviezen inzake conformiteit (wat betekent de beschikbaarheid van de hoeveelheden van het product waarvoor aanvraag werd gedaan), en deze rond productieaangiften voor druiven, aanvragen tot certifiëren van geschiktheid voor B.O. en aangifte van botteling voor reeds gecertificeerde partijen. Deze adviezen zijn gebaseerd op de beschikbaarheid van de documentatie met betrekking tot het wijngaardenkadaster, de productieverklaringen, de stocksaangiftes enz. waarvoor de nodige vaststellingen moeten gedaan worden. De adviezen moeten worden verleend voor alle partijen wijn en zijn tegelijkertijd een momentopname van de situatie van elk bedrijf en dus van de hele appellatie.
De tweede typologie betreft de inspectiecontroles bij de bedrijven die druiven produceren, zij die ze verwerken, de bottelaars en de inpakbedrijven. Deze inspecties moeten worden uitgevoerd op een representatief staal van minstens 25 % van de totale jaarlijkse productie waarop aanspraak wordt gemaakt en laten toe de werkelijkheid te confronteren met de aangiftedocumenten. Daarmee vormen zij de basis van de finale controle van het gehele systeem.
In de wijngaarden zal worden nagegaan of de aanplant en agronomische condities zoals voorzien in het productielastenboek onveranderd zijn, of het potentieel rendement per hectare klopt enz. terwijl in de wijnkelder de naleving wordt gecheckt van de praktijken voorzien in het lastenboek en de beantwoording van het product aan de vastgelegde minimale kenmerken, dit via monstername op most en wijn. Tijdens de bottelingfase kijkt men de overeenkomst na van het product met de eerder gecertificeerde partijen via chemische, fysische en organoleptische analyses, evenals de correcte aanduidingen op het etiket.